Peter de Klerk (Rotterdam, 10-05-1947)

klarinet / sopraan, alt, tenor saxen

Ik ben al heel lang rietblazer want ik heb op mijn achtste voor het eerst les gehad op een es-klarinet. Later toen mijn handen groot genoeg waren geworden werd dat een bes-klarinet en kwamen een voor een de saxofoons op mijn weg. Met uitzondering van bassax heb ik ze allemaal bespeeld in diverse settings van jazz tot klassiek en pop tot brassbandmuziek. Aanvankelijk speelde ik zoals vrijwel iedere beginnende muzikant in de schoolband en mijn eerste optreden was de klasse avond van de klassen 1 tot en met 3 op de HBS; natuurlijk speelde ik Petite Fleur en het ging nog aardig goed ook. Daarna kwamen de dixieland orkestjes die naar de bekende bands luisterden en dat probeerden na te spelen. Ik was zoín jaar of 18 toen ik werd gevraagd om de rieten in te gaan vullen in de Green River Jassband uit Rotterdam met die unieke sound en dat heeft ruim 40 jaar geduurd. Uiteraard met de nodige invalbeurten bij andere orkesten maar de Green River stijl was bij mij altijd te horen. De laatste jaren ben ik heel anders gaan spelen, vooral vrijer, meer volume en hopelijk muzikaler dan ooit. Ik ben nu bijna twee jaar lid van de Stable Roof J&B band en ben onlangs gevraagd ook bij de Basin Street te komen spelen. Dit orkest speelt heel relaxed door de door Ton van Brussel gemaakte arrangementen. Dat leidt tot mooie muzikale momenten. Ik zal daaraan dan ook met plezier mijn bijdrage gaan leveren. Mijn belangstelling voor muziek is heel breed en ik ben zowel een liefhebber van oude jazz (o.a. Fletcher Henderson, Louis Armstrong en Duke Ellington en andere oude jazz) als van moderne jazz en de groten daarin zoals Cannonball Adderley, Miles Davis, John Coltrane, Stan Getz, big bands en ga zo maar door. Bovendien hou ik ook van klassieke muziek, kamermuziek, maar ook een band als Bløf vind ik heel goed en als mede vele andere pop-artiesten. Kortom met mij kun je alle kanten uit, als het maar vooruit is.

Richard Cochrane (Manchester, Engeland – 14-10-1945)

trombone

Ging al op jonge leeftijd (19) naar Australië, waar de “Bell-brothers” hem inspireerden tot het gaan spelen van jazz (dixieland). Terug in Londen ontwikkelde hij zich tot een gedreven trombonist.

Reisde voor zijn werk over de hele wereld en speelde met Roger Bell in Australië, met Max Kaminski

in New York, Father Al Lewis in New Orleans, Ken Kolyer in Europa, Ted Easton in Nederland en met

de Frogs in Moskou.

Vestigde zich tenslotte in Nederland waar hij enige tijd in de Farm House Jazzband en de Freetime Old Dixie Jassband uit Enkhuizen speelde.

In 1999 voegde hij zich bij de BASIN STREET JAZZBAND. Naast de Basin Street speelt hij nog bij “Just Jazz” en ”Freetime Old Dixie Jassband”.

De tijd die Richard niet aan muziek besteedt, zit in de verbouwing van zijn huis.

Jan Gombert ( Zaandam, 14-4-1949)

piano

Jan begon in 1967 als pianist in de “PARALIZING PAPA’S” van Jan Moerbeek.

Had voordien thuis alles in “A” gespeeld omdat dat “zo lekker fris klonk”. Hoorde daar voor het eerst

dat blazers liever in Bb, F of Eb spelen en met een kleine uitzondering in C en/of Ab! De ritmesectie

bestond uit Ed Nieuwenhuize (bj), Marcel Chevallier (tu) en Hans Ramaer (drs). Het door deze

ritmesectie produceerde geluid was oorverdovend omdat men van mening was dat een beetje blazer daarop kon drijven. Niets was echter minder waar, want een jaar later plofte de band nadat in Geleen nog een eerste prijs was behaald.

Vervolgens kwam hij bij de “DIXIE DISCIPLES” op banjo (!), hoewel hij daarop nog nauwelijks kon spelen. Maar door de goede pianoachtergrond leerde dat snel aan. Je hoefde immers voor de opvolgende basisaccoorden slechts je hand op te schuiven.

(Vandaar ons motto: “Laat Jan maar schuiven!”)

Na een kopietje van de grepentabel (plattegrond) ging ook hier weer een wereld open.

Naast het eigen orkest werd Jan regelmatig gevraagd als invaller bij de “JOSEPH LAM JAZZBAND” O.L.V. Dick Spieker. Daar leerde hij wat professionele discipline inhield.

Daar liep Jan de bijnaam “Beul van Zaandam”op. Hoewel dat misschien meer met zijn beroep (tandarts) te maken heeft.

Verder speelde hij als invaller bij Ted Easton, Down Town Jazzband, Revival Jazzband, Limehouse Jazzband en vele andere orkesten.

Vervolgens al weer 15 jaar bij de Metropolitan Roof Orchestra op banjo en sinds 2001 bij de BASIN STREET JAZZBAND weer piano. Ook in deze band tenslotte weer een ritmesectie waar de hele band op kan drijven.

Willem Deutekom ( Aartswoud, 24-11-1941)

banjo

Willem begon op 15-jarige leeftijd als gitarist in een schoolband. Deze groeide al snel uit tot een

schnabbelende band met een voorkeur voor “Dixieland” , maar ook de “Rock ’n Roll”werd niet

geschuwd.

Vijf jaar later werd in Schagen door een paar jongens uit de schoolband een echte dixielandband

opgericht. In deze band “The LITTLE TOWN JAZZBAND” werd Willem gevraagd op banjo te willen overgaan. De Little Town bestaat inmiddels al 44 jaar en ook in deze band is Willem nog steeds actief.

In 1969 begon neef Wim Deutekom (o.a. bekend van de Midgetown Jazzband) een eigen band, de “HOT PICKLES”. Dit orkest legde zich toe op “oud-blank” en “Vaudeville”. Ook van dit orkest maakte Willem zo’n 15 jaar deel uit totdat het door wisselingen uiteenviel.

In 1991 deed de BASIN STREET JAZZBAND. een beroep op hem de plaats van banjoïste Saskia v/d Meer in te nemen. En zo speelt Willem al weer bijna 15 jaar bij de band.

Naast de Basin Street speelt en speelde hij bij resp. THE NEW ORLEANS SAINTS en BIG MAMA en valt hij regelmatig bij andere orkesten in diverse stijlen in.

In 2004 schreef het orgaan van de Gorinchemse Jazzclub over hem:

“Bij Willem Deutekom is de banjo veel meer een begeleidend instrument. Vakbekwaam, fantasievol en met verve liet hij ons soli horen, die je in New Orleans zelf deed wanen”.

Gé Soetekouw (Utrecht, 14-09-1956)

tuba / sousafoon

Ik ben geboren in het land van Maas en Waal in een muzikale familie. Mijn vader speelde saxofoon en klarinet in de plaatselijke harmonie en gaf elke zondag klarinetles aan huis. Toch koos ik voor een koperen blaasinstrument, de tuba, omdat ik die kado kreeg van een neef. In die tijd kreeg ik les van iemand uit de harmonie en mocht al spoedig meespelen in het jeugd,- of oefenorkest. Toen ik werd ingelijfd bij de "grote harmonie" ging ik dan ook de straat mee op en volledig meedoen. Na een aantal jaren werd de bassist van de boerenkapel van de harmonie ziek en werd ik gevraagd daar in te vallen. De boerenkapel moderniseerde en speelde ook dansmuziek en wel eens een swingend nummer, daar is de interesse voor de oude stijl jazz begonnen. Toen ik na 20 jaar harmonie afscheid nam woonde en werkte ik al een hele tijd in Utrecht. †Daar ben ik na deelname aan een oude stijl jazz jam sessie mee gaan spelen met een " jazz bandje" †Later ontstond uit deze band de Central City Jazzband een 6 mans formatie. Deze band die 15 jaar bestond speelde veel oude jazz in Utrecht en verre omstreken. Helaas viel de band uit elkaar. Daarna heb ik vaak als invaller bij diverse bands gespeeld en deelgenomen aan jamsessies. Bij een van de jamsessies kwam ik in contact met leden van de Basin Street Jazzband die een opvolger voor hun vertrekkende bassist zochten. Als ervaren bastuba en sousafoon speler zorg ik nu voor de muzikale ondergrond van de band samen met de ritme sectie en ik ga een rifje met de blazers van de band of een eigen solo niet uit de weg.

Ger Booiman (Doetinchem, 19-11-1946)

slagwerk/wasbord

Motto: “Swingen kun je niet leren”

Kwam “op tijd” naar het “westen” om te werken (als lithograaf) en te drummen.

Van 1970 tot 1972 speelde hij bij de MINERVA JAZZBAND.

Werd toen ontdekt door de LIMEHOUSE JAZZBAND.

Maakte de bloeitijd van de band mee van 1972 tot 1985. Vanaf 1985 drumt Ger bij de BASIN STREET JAZZBAND, waar hij ook regelmatig op een virtuose manier het wasbord “bevingert”!

Wordt al jaren regelmatig gevraagd als drummer bij speciale oude stijl projecten o.a. bij het Bredase Jazz Festival.

Momenteel speelt hij ook in “The New Orleans Saints” en “The Original Hotlips”.

Opnames maakte hij met “Limehouse Jazzband”, “Big Mama” en “Fried Potatoes”

Gers favorieten zijn o.a. Baby Dodds, Zutty Singleton, Ray Bauduc, Big “Sid” Cattlet en Papa Jo Jones

Hobby’s: Naast het musiceren is het regelmatig afzien op de racefiets, een andere passie.

De Cauberg is door hem al menigmaal bewongen.

Ger is trouwens gemakkelijk te herkennen op de fiets. Alles is geheel blauw.

Overigens doet hij dit alleen omdat Zutty Singleton ook een racefiets had.

(Who is Who in Jazz door John Chilton pag. 303.)

Er zijn tenslotte grenzen.

Ton van Brussel (Overveen, 27-05-1944)

cornet en vocals – leider

Kwam al vroeg ( rond 1952) met de oude stijl (dixieland) in contact via zijn buurman.

Moest – toen hij 8 jaar was en graag op voetballen bij FC Haarlem wilde - als een soort

koppelverkoop ook op pianoles. (4 jaar, klassiek uiteraard)

Raakte tijdens zijn middelbare schooltijd op het Kennemer Lyceum verder geïnteresseerd in de dixieland (de school had een goede dixielandband met o.a. Bert de Kort) en begon met trompetlessen – echter wederom klassiek.

Toch bleef het voetbal nummer 1. Totdat hij bij een bromfietsongeluk zijn knieschijf brak en drie maanden in bed belandde.

Met de inmiddels verworven vaardigheden kon hij zich thuis bekwamen in het leren van jazzthema’s d.m.v. de platen van o.a de DSCB.

Toen hij op de eerste repetitie van zijn eerste orkest (Haarlem Street Paraders) verscheen, bleken de meeste ingestudeerde stukken in een totaal andere toonaard te staan.

Van 1964 tot 1969 secretaris van de “Haarlemse Jazz Club”. Erelid HJC.

Richtte in 1965 met Henk de Roos de “Limehouse Seven” op (later, i. v. m. de uitbreiding omgedoopt tot Limehouse Jazzband).

Maakte in de 20 jaar dat hij deel uitmaakte van het orkest vele hoogtepunten mee.

o.a. in 1972 winnaar Jazzconcours Breda’s Jazzfestival, de vele buitenlandse toernees en de 7 uitgebrachte lp’s op het Cat Jazz label.

Vanaf 1981 was hij ook cornettist in de “Basin Street Jazzband”van Piet Peeperkorn, waar hij samen met Remco v/d Gugten de arrangementen voor zijn rekening nam.

Na het overlijden van Piet in 1991 nam hij het orkest op sleeptouw.

Naast de muziek (voornamelijk oude stijl jazz en de Frisco stijl) wordt er veel gesport en getuinierd.